شوخی تحقیرآمیز مهران مدیری | سایت تفریحی خبری خرگوش
امام حسين(ع):اگر دين نداريد لااقل آزاده باشيد.
خوش آمدید - امروز : جمعه ۲۹ تیر ۱۳۹۷
خانه » اخبار داغ » شوخی تحقیرآمیز مهران مدیری
شوخی تحقیرآمیز مهران مدیری

شوخی تحقیرآمیز مهران مدیری

شوخی تحقیرآمیز مهران مدیری

شوخی تحقیرآمیز مهران مدیری

شوخی تحقیرآمیز مهران مدیری

وقتی مرز شوخی و تحقیر را نمی دانیم؛ مهران مدیری در برنامه دورهمی گاهی سؤالاتی عجیبی از حضار می پرسد که پا را از شوخی فراتر نهاده و باعث تحقیر و تخریب می شود. سؤالاتی که اگرچه به ظاهر شوخی است، امّا حرمت و احترام را از بین می برد و چه بسا ممکن است باعث کدورت و دشمنی شود.

شوخی تحقیرآمیز مهران مدیری

مهران مدیری

شوخی تحقیرآمیز مهران مدیری

شوخی تحقیرآمیز مهران مدیری

در طول مدّتی که برای بچّه‌های کنکوری مشاوره گذاشته بودم، پدر مادرهایی را می‌دیدم که در حین مشاوره، در حضور فرزندشان دائم آن‎‌ها را بابت معدل و رتبه‌ کنکورشان تحقیر می‌کردند. « این بچّه‌ من از اوّلش هم درس‌خون نبود. »؛ « من واقعاً گاهی شک می‌کنم این بچّه خنگ باشه. با این همه امکاناتی که براش مهیّا کرده بودیم ببینید چه گندی زده!»؛ « من نمی‌دونم چرا این پسر این‌قدر گیج بازی درمیاره! یه کم حواس داشت می‌تونست یه رتبه‌ی خوب بگیره! » و از این دست حرف‌هایی که باعث می‌شد فرزندشان آرام آرام درخود فرو برود و حتّی گاهی نتواند سرش را بالا بگیرد. این اتّفاق را کم در اطراف‌مان ندیده‌ایم. این‌که کسی توسط بهترین و نزدیک‌ترین فرد زندگی‌اش آگاهانه، جلوی جمعی تحقیر شود. اگر تخریب و تحقیر کردن بابت دلخوری یا عصبانیت اطرافیان از فرد باشد، می‌توانیم خود را قانع کنیم که رفتارشان نوعی واکنش و بروز خشم است. اما چند روز است که تخریب و تحقیر را در حالی می‌بینیم که موضوع شادی و خنده‌ی ملت شده است. کجا؟ کافی‌ست چند بار برنامه‌ی دورهمی را دیده باشید و ببنید در جواب سؤال‌هایی که مجری می‌پرسد چگونه تماشاچیان برای پاسخ به آن دست و پا می‌شکنند تا روی صحنه روند و جواب را با شادی و خنده به گوش بقیه برسانند.
سؤال این بود که چه کسی فکر می‌کند همسرش بد پول خرج می‌کند؟
زوج‌هایی با لبخندهایی بر لب دست‌شان را بالا بردند و با افتخار پا بر صحنه گذاشتند و شروع کردند با همان لبخند کش‌دار و برقی که در چشمان‌شان می‌زد از اخلاق بد همسرشان می‌گفتند. خانمی با افتخار، مثل این‌که از قهرمانی‌های همسرش بگوید، شروع کرد به گفتن این‌که شوهرش همیشه بدترین‌های بازار را می‌خرد و به خانه می‌برد. دیگری هم از ولخرجی‌های همسرش می‌گفت. طوری با شادمانی در وصف بدخرجی‌ و ولخرجی‌های همسرشان می‌گفتند که گویی هنرمندی از خلق آخرین هنرش، حرف می‌زد. یا در یک شب دیگر سوال مدیری از مهمانان‌ش این بود کی فکر می‌کند از همسرش سرتر است.
من از بی‌نمکی و کودکانه بودن سؤال آن قدر تعجّب نکردم که از دست‌های با شوق بالا آمده‌ی حضار تعجّب کردم. گیریم که تا آن روز ملاک خوشبختی، برتری نبود، امّا پرسیدن آن سوال باعث شد ذهن‌هایی سمت این رود که، خودشان زیباترند یا همسر‌شان؟! خودشان خوش فکر ترند یا همسرشان؟! خودشان در کار موفّق‌ترند یا همسرشان؟! و… اگر از این جنبه هم فاکتور بگیریم به این فکر می‌کنم آدم‌هایی که آن شب بالای صحنه رفتند و ادعا کردند که بهتر از همسرشان هستند، متوجّه وقاحت عمل‌شان شدند؟ فهمیدند که چقدر این حرکت به ظاهر بامزه و در باطن مسخره‌شان، دل همسرشان را شکسته است؟ چند نفرشان همان شب باهم دعوا کرده‌اند و زیبایی و زشتی همدیگر را به رخ کشیده‌اند؟
و فاجعه زمانی رخ داد که بعد از این‌که افراد کاملاً همدیگر را جلوی چشم هزاران نفر تخریب می‌کردند با خوشحالی تشویق می‌شدند و حتّی هدیه هم دریافت می‌کردند!ما از رسانه‌ی ملی نمی‌خواهیم که برای‌مان برنامه‌هایی بگذارد که همه‌ی آدم‌ها را با هر نوع سلیقه‎‌ای، راضی کند که این کار غیرممکن است، امّا لااقل برنامه‌هایی که تدارک می‌بیند جوری نباشد که در قالب خنده و شوخی مخاطب را تشویق به تخریب کند. ما خیلی اوقات اعتراض‌مان را با لحنی گفته‌ایم که مخاطب خود را به پایین‌ترین سطح کشانده‌ایم، امّا من از موقعی حرف می‌زنم که در قالب شوخی و بدون هیچ دلیلی فردی را مسخره می‌کنیم. دوستی دارم که همیشه با کلی خنده و شوخی و حتّی رویی گشاده آن‌چنان مسخره‌ات می‌کند گاهی حس می‌کنی از شدّت تحقیر و ضایع شدن تمام دنده‌هایت خرد شده‌است و بعد اگر هم اعتراض کنی با جواب « وا چقدر بی‌جنبه‌ای. شوخی کردم باهات. » مواجه می‌شوی. همه‌ی ما در تمام رابطه‌های‌مان حداقل یک نفر را داریم که این مدل رفتار را داشته باشد. کاش در همان کودکی، بعد از این‌که حرف زدن را یاد می‌گرفتیم در خانه و مدرسه به ما یاد می‌دادند که هزل‌گویی با شوخی کردن فرق دارد. شوخی و تحقیر کردن دو مقوله‌ی جدا از هم هستند. اگر نگاهی به زندگی حضرت علی (علیه السّلام) بیندازیم، متوجّه خواهیم شد که ایشان اخلاق شوخ‌طبعی داشته‌اند امّا در احادیثی برایمان از حد و اندازه‌ی شوخی هم می‌گویند:
.« شوخی زیاد، ارج و احترام را می‌برد و موجب دشمنی می‌شود. » یا «هرکس زیاد شوخی کند، نادان شمرده می‌شود.»
حالا به این فکر کنید که چند بار تا به‌ حال با یک شوخی خیال کرده‌ایم گل کاشته‌ایم و نمک ریخته‌ایم امّا در واقع دلی را شکانده‌ایم؟/جیم

گردآوری : سایت خبری تفریحی خرگوش

اشتراک گذاری مطلب

تاکنون یک نظر ثبت شده است.

ایمیل شما آشکار نمی شود

نوشتن دیدگاه

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است 53